نام تجاری - بخش دوم

0 0
  • تاریخ : ۱۴۰۰/۴/۲۸
  • بازدید : 16
  • چاپ این صفحه
امتیاز 5.00 تعداد رای 1

نام تجاری - بخش  دوم

بسیار مشاهده شده است مفهوم نام تجاری با مفاهیمی چون علامت تجاری، نشانهای جغرافیایی، نام دامنه و برند اشتباه گرفته می شود. در رشته نوشتارهای این موسسه برآنیم به این تفاوتها و نگاه قانونگذار به این مفاهیم بپردازیم.

 

نام تجاری و عناوین مشابه

در نوشتار قبلی وجوه تشابه و تمایز نام تجاری و علامت تجاری بیان شد. در این نوشتار به وجوه تشابه و تمایز آن با نشانهای جغرافیایی، نام دامنه و برند می پردازیم.

  •  نشان های جغرافیایی : نشان جغرافیایی نشان یا نمادی است که مبین مبدا جغرافیایی کالا و خدمات است و در حقیقت نشانی است برای انتساب یک کالا با خصوصیات و کیفیتی ویژه به یک منطقه جغرافیایی خاص. این ویژگی می تواند آب و هوا و اقلیم جغرافیایی مانند پسته رفسنجان یا عامل خاص انسانی مانند فرش ایرانی باشد.

وجوه تشابه آن با نام تجاری عبارتست از اینکه حمایت از آنها مشروط به ثبت نیست و ثبت آنها اختیاری است.

وجوه تمایز آن با نام تجاری به اختصار عبارتند از:

  • در طراحی نشانهای تجاری محدودیتی وجود ندارد درحالیکه نام تجاری صرفا می تواند ترکیبی از حروف و اعداد باشد بنابراین گستردگی نشانهای جغرافیایی را ندارند.
  • امکان انتقال نشان های تجاری مطلقا وجود ندارد درحالیکه نام تجاری با واگذاری بنگاه تجاری، ممکن می گردد.
  • نام دامنه : نام دامنه عبارتست از کلمات اختصاری که در قالب " نام دامنه" به کاربران فضای مجازی پیشنهاد می شود و با درج آن در فضای مجازی به شکلی اتوماتیک به  زنجیره پیچیده ایی از اعداد و ارقام طولانی به آدرس انحصاری دارنده نام دانه متصل می گردد. بنا به دامنه استفاده از نام دامنه با پسوندهای .com   یا .ir ثبت می گردد.
  • وجوه تشابه آن با نام تجاری عبارتست از اینکه طراحی هر دو منحصر به حروف و اعداد یا ترکیبی از هردوست.
  • وجوه تمایز آن با نام تجاری به اختصار عبارتند از:
  • بستری شناخت آنها متفاوت است بدین معنا که نام تجاری درفضای حقیقی وجه متمایز کننده دارد و نام دامنه در فضای مجازی.
  • نام تجاری ماهیتی حقوقی داشته درحالیکه نام دامنه ماهیتی مجازی دارد.
  • رابطه ایندو عموم و خصوص من وجه است و ممکن است در برخی مواقع نام تجاری و دامنه یکسان باشد.

  • برند : برند در قوانین و مقررات حقوقی تعریفی مستقل ندارد اما می تواند اینگونه آن را معرفی کرد " نام یا علامت تجاری که فارغ از ثبت آن بین مصرف کنندگان شناخته شده است و عموما این شناخت بر حسن کیفیت کالا و خدمات استوار است". در حالت کلی دامنه اطلاق برند گسترده تر است و مشمول علامت تجاری، نشان های جغرافیایی و نام دامنه نیز می گردد و می توان گفت بیش از هرچیز بیانگر نقش اقتصادی کالا یا خدمات در بازار است درحالیکه نام تجاری ماهیتی حقیقی و حقوقی دارد.  

نام تجاری در حقوق ایران

نام تجاری در باب چهاردهم  قانون تجارت مصوب 1311 و قانون ثبت اختراعات، علایم تجاری و طرح های صنعتی مصوب 1386 و در برنامه پنجم توسعه مصوب 1389 بیان شده است. در قوانین و مقررات داخلی، متاسفانه دو مرجع متفاوت را برای ثبت معرفی کرده اند که عبارتند از : ادره ثبت شرکتها و اداره مالکیت صنعتی که نقدهایی به آن وارد است. دلایل نقدهای وارده به اختصار عبارتست از:

  • ایران به دلیل الحاق به کنوانسیون پاریس از سال 1337 مکلف به تنظیم مقرراتی در حمایت از نام تجاری بوده که تا به امروز مغفول مانده است.
  • ایران به عنوان عضو ناظر در سازمان تجارت جهانی باید بداند که یکی از شروط مهم حضور سرمایه گذاران خارجی، بستر و زیر ساختهای حقوقی در حمایت از نام تجاری است که تا به امروز مغفول مانده است.
  • از آنجاکه در آیین نامه اجرایی  قانون ثبت اختراعات، علایم تجاری و طرح های صنعتی مصوب 1386، آن ماده ایی در خصوص ثبت نام تجاری و ویژگی آن به تصویب نرسیده، باعث شده که اداره مالکیت صنعتی در عمل از ثبت و حمایت نام تجاری خودداری کرده و زمانی آن را قابل حمایت می داند که در کنار علامت تجاری ثبت شده باشد! پس می توان نتیجه گرفت در ایران اگر اموالی مشمول علامت تجاری باشد در اداره مالکیت صنعتی ثبت و حمایت می گردد در غیراینصورت امکان ثبت مستقل به دلیل فقدان مواد قانونی، وجود ندارد.

گردآورنده  : مریم مهردوست

 

منبع
امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

نظر دهید

گزارش