شباهت علائم تجاری و معیار سنجش گمراهی مصرف کننده

0 0
  • تاریخ : ۱۳۹۹/۵/۲۲
  • بازدید : 93
  • چاپ این صفحه
امتیاز 0.00 تعداد رای 0

شباهت علائم  تجاری و معیار سنجش گمراهی مصرف کننده

علامت تجاری از ابزار تشخیص اصالت خدمات و کالا در بازار است و دعاوی شباهت علایم از پرمناقشه ترین پرونده های مالکیت فکری است. در مقاله زیر مختصرا به شباهت علایم و معیار سنجش گمراهی مصرف کننده می پردازیم. 
 

 

علامت تجاری

علامت تجاری یکی از بارزترین وجوه تمایز و تشخیص کالا و خدمات رقبا در بازار است که منطبق بر قانون، ثبت آن، اختیاری است و الزام قانونی ندارد. با این حا،ل ثبت علایم، مورد توجه فعالان اقتصادی قرار گرفته است چراکه برای معیار تمایز بخشی برای مصرف کنندگان نهایی است. دارنده علامت تجاری، مستند به گواهی ثبت علامت،  می تواند مانع فعالیت بنگاه هایی گردد که از آن علامت یا علایم مشابه آن سوء استفاده می کنند. همچنین در صورت تعرض و نقض علامت، مالک علامت می تواند مطالبه خسارت مادی و معنوی نماید که عموما خسارت معنوی رابطه مستقیمی با حسن شهرت و برنامه های تجاری پشت پرده علامت مذکور دارد.

 

شباهت علایم

از آنجاکه کاربر اصلی علامت، تمایز بخشی است، برای تقاضای ثبت علامت، می بایستی عدم مشابهت با علایم موجود در بازار، در نظر گرفته شود و بدین ترتیب مانعِ تضییع حقوق و مفت سواریِ از تجار معتبر شویم. با دقت در انتخاب طرح علامت، به نوعی از حقوق رقابت نیز محافظت می شود. همانطور که در مقالات قبلی این موسسه نیز بیان شده است، راهکارِ کاربردی در منع تعرض رقبا به علامت ثبت شده، ثبت موازیِ علایم مشابه با علامت اصلی است که از این طریق می توان، ریسک سوء استفاده را کاهش داد.

 

معیار سنجش گمراهی مصرف کننده در دعاوی علامت تجاری

برای روشنی موضوع، آگاهی از مصادیق نقض علامت تجاری بسیار راهگشاست. از نگاه حقوقی نقض علامت زمانی قابلیت پیگیری دارد که لطمه ایی اساسی به کارکرد علامت و وجه تمایز بخشی منشاء آن وارد کند و نهایتا موجبات گمراهی مصرف کننده عادی شود و به شهرت و اعتبار دارنده علامت، لطمه وارد کند. تجربه نشان داده که تشخیص اینگونه نقض در خصوص کلمات توصیفی، پیچیده تر و تخصصی تر می باشد. قدم اول آن است که تشخیص دهیم کلمه مذکور عام است یا خاص، چراکه "کلمه عام" قابلیت ثبت ندارد و به همین جهت کسی نمی تواند حقی انحصاری بر آن داشته باشد. لازم به یادآوری است که عام تلقی کردن فقط منحصر به کلمات فارسی نمی گردد و بعضا کلمات انگلیسی هم با توجه به شهرت آن و به کاربردن در بین مردم عادی می توانند عام تلقی گردد. فلذا استفاده از آن به معنای نقض علامت نبوده و صرفا مبین توصیف کالا است. قدم دوم میتواند اشاره به قصد خوانده از استفاده آن می باشد که یکی از راهکارهای آن میزان شباهت در جزییات دو علامت است  این جزییات عبارتند از اندازه و نوع نوشتار(فونت) کلمه و... است. امروزه آرایی دقیق و موشکافانه ایی در خصوص تشابه علائم مطرح شده است و آرایی منصفانه ایی صادر شده است که مبین تسلط و توجه آگاهانه قضات به جزییات و بررسی دقیق پرونده می باشد.

 

 

نگارنده : مریم مهردوست

منبع
امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

نظر دهید

گزارش