گردشگری و مالکیت فکری - بخش اول

0 0
  • تاریخ : ۱۴۰۰/۳/۲۳
  • بازدید : 125
  • چاپ این صفحه
امتیاز 5.00 تعداد رای 1

گردشگری و مالکیت فکری - بخش اول

صنعت گردشگری نقشی اساسی در جذب سرمایه در کشورها به ویژه کشورهای در حال توسعه ایجاد می کند. در رشته نوشتارهای ایم موسسه، برآنیم به رابطه بین مالکیت فکری و این صنعت بپردازیم.

صنعت گردشگری

در دنیای اقتصاد امروزی، صنعت گردشگری نقشی پر رنگ در جذب سرمایه و رونق اقتصادی به ویژه در کشورهای در حال توسعه بازی می کند چراکه فرصت های شغلی جدیدی را خلق می کند و مصادیقی از مالکیت فکری سنتی و بومی را به گردشگران ارایه می نماید. متمایز شدن در این صنعت نیازمند درخشش در رقابت است و با توجه به افزایش رقبا در این صنعت، حفظ و بقا شرکتهای گردشگری  نیازمند نوآوری است. در حقیقت مسیر برندسازی موفق در این صنعت از بستر "صنایع خلاق" گذر می کند.

برند سازی در گردشگری چیست

برند سازی در صنعت گردشگری یا Destination Branding  به معنای مقصد سازی برای گردشگران است. بدین معنا که علامت، لوگو، سمبل یا طرح های گرافیکی خاصی برای گردشگران، یادآور سفری خاص و به یاد ماندنی می شود و به همین دلیل به اطرافیان خود، آن مقصد را برای گردشگری معرفی می کنند. عموما این نوع برند سازی بر صنایع خلاق که ثمره خلاقیت جمعی و فرهنگی مناطق بومی و سنتی است، استوار است.

مصادیق مالکیت فکری در گردشگری

از بارزترین مصادیق مالکیت فکری می توان به موارد زیر اشاره کرد که از دارایی های ملموس و ناملموس در جذب گردشگری محسوب می گردنند.

  • دانش سنتی – Traditional Knowledge  : دانش سنتی یا بومی دانشی است که منحصر بر یک محل و فرهنگ بومی خاص است. عموما این دانش در نوع کشاورزی، بهداشت عمومی و تغذیه آن محله موثر بوده که سینه به سینه توسط اشخاص حقیقی آن جوامع منتقل شده است. در حقیقت، خاص و منحصر به فرد بودن این دانش است که آن را متمایز می نماید. از برجسته ترین آنها می توان به دانش فنی نهان در منابع طبیعی برای تولید داروهای درمانی اشاره کرد که مورد توجه گردشگران و سرمایه گذارن کشورهای توسعه یافته است و در دایره اموال فکری کشورها قرار می گیرد. ازآنچاکه این دانش برپایه تجربه استوار و پویا بوده نیازمند حمایت قانونگذار می باشد.
  • فرهنگ عامه یا فولکلور     Traditional Cultural Expression, Folklore : فرهنگی مبتنی بر آداب و رسوم منطقه ایی خاص در وقایع مختلف زندگی از جمله تولد، کودکی، جوانی، ازدواج و مراسم های مرتبط با این وقایع است. در حقیقت فولکلور، دانش آشنایی با فرهنگ زندگی یک منطقه است. آواز، ترانه و مراسم های آیینی و مذهبی از مصادیق آن است. بارزترین ویژگی آن جمعی و گروهی بودن و تعلق آن به جامعه است. بدین معنا که مالکیت فکری آن متعلق به جامعه ایی خاص می باشد.
  • صنایع دستی  Handcraft  : صنایع دستی به آثار خلق شده توسط ابزاری خاص اطلاق می شود که در منطقه جغرافیایی خاصی تولید می شود. صنایع دستی ابتدا برای رفع حوایج اولیه بوده اما امروزه علاوه بر ویژگی کاربردی آن، جنبه تزیینی و مصرفی نیز دارند. از آنجاکه آثار صنایع دستی اغلب دارای تکنیک و خلاقیتی خاص می باشند در زمره اموال فکری  قرار گرفته و مورد حمایت قانونگذار است. از مصادیق صنایع دستی ایران می توان به فرش، شیشه گری، سفال و آثارچوبی اشاره کرد.  

گردآورنده  : مریم مهردوست

منبع
امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

نظر دهید

گزارش